هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که با وجود زیباییهای باغ و گلها، دلش بدون دیدن روی معشوق آرام نمیگیرد. او از تشبیهات طبیعی مانند دود برخاسته از خیمهٔ لاله و آب جاری از گنبد گل برای توصیف حال درونی خود استفاده میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰۴ - باغ از گل و لاله ار چه می آراید
باغ از گل و لاله ار چه می آراید
بی روی تو دل دمی کجا آساید ۱
کز خیمۀ لاله دود بر می خیزد
وز گنبد گل آب فرو می اید ۲
بی روی تو دل دمی کجا آساید ۱
کز خیمۀ لاله دود بر می خیزد
وز گنبد گل آب فرو می اید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۳ - گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
گوهر بعدی:شماره ۴۰۵ - این مردم چشم من همی نا ساید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
