هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از حالتی بین مرگ و زندگی سخن میگوید، مانند باد نوروز که نه کاملاً زنده است و نه مرده. او از نابودی و زوال خود میگوید و از دیگران میخواهد که بر وضعیتش گریه نکنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و مرگاندیشی در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۴۲۴ - بیداری چشم و خواب بختم نگرید
بیداری چشم و خواب بختم نگرید
بر دست فنا غارت رختم نگرید ۱
نه مرده، نه زنده، همچو باد نوروز
اندر تن سست جان سختم نگرید ۲
بر دست فنا غارت رختم نگرید ۱
نه مرده، نه زنده، همچو باد نوروز
اندر تن سست جان سختم نگرید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۳ - کوه دیده که تا بر وطن خود گرید
گوهر بعدی:شماره ۴۲۵ - هنگام صبوحست حریفان خیزید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
