هوش مصنوعی:
شاعر از رفتن به دروازهی صبر و شنیدن ندای صبر از سوی عدم میگوید. او از حواله شدن مکرر به صبر شکایت دارد و میپرسد که اندازهی صبرش چقدر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۴۵۰ - رفتم بوداع جان بدروازۀ صبر
رفتم بوداع جان بدروازۀ صبر
زان سوی عدم شنیدم آوازۀ صبر ۱
تا چند مرا حواله بر صبر کنی؟
پیداست که چند باشد اندازۀ صبر ۲
زان سوی عدم شنیدم آوازۀ صبر ۱
تا چند مرا حواله بر صبر کنی؟
پیداست که چند باشد اندازۀ صبر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - من کشتۀ هجرم از وصالم چه خبر؟
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - اسبی دارم بکندی از خر خرتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
