هوش مصنوعی:
این متن از زبان دل خطاب به خودش میگوید که چرا غم دنیا را میخورد در حالی که وجود ندارد. سپس از عقل میخواهد نابودی خود را ببیند و اگر کر شود، آنگاه غم بخورد. این متن به نوعی نگاهی فلسفی و عرفانی به مفهوم وجود و غم دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیمی مانند نابودی و غم وجود دارد.
شماره ۴۷۱ - ای دل که ترا گفت این دم میخور
ای دل که ترا گفت این دم میخور
کانگه که نباشی غم عالم میخور؟ ۱
نابودن خود بدیدۀ عقل ببین
آنگه اگرت کری کند غم میخور ۲
کانگه که نباشی غم عالم میخور؟ ۱
نابودن خود بدیدۀ عقل ببین
آنگه اگرت کری کند غم میخور ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۰ - ای دل زر و سیم رامیندیش بخور
گوهر بعدی:شماره ۴۷۲ - شد بر دل من زلفک هندوی تو چیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
