هوش مصنوعی:
شاعر از بیقراری و بیآرامی خود در غیبت معشوق میگوید و بیان میکند که آرامش او تنها با یاد معشوق در سحرگاه ممکن است، در حالی که عشق معمولاً آرامشبخش نیست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و استفاده از استعارههای شاعرانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز دارد.
شماره ۵۲۰ - بیزار شدم بی تو زهر آسایش
بیزار شدم بی تو زهر آسایش
خود چون باشد بعشق در آسایش ۱
آسایش من از دم باد سحرست
بیمار دهد وقت سحر آسایش ۲
خود چون باشد بعشق در آسایش ۱
آسایش من از دم باد سحرست
بیمار دهد وقت سحر آسایش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - آن سرو که نیست در جهان همتایش
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - زین پس نکنم شکایت این دل ریش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
