هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که به دلیل عدم امکان خدمت و وصال به معشوق، همیشه سر بر آستان دیوان او دارد. سپس از خود میپرسد که اگر زمانی به کمال برسد، چه نقصانی برای معشوق در آسمان خواهد بود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۵۵۲ - قال الملک السعید شهاب الدین سلیمانشاه و ارسل به
چون نیست مرا بخدمتت راه وصال
سر بر خط دیوان تو دارم همه سال ۱
گفتم بفلک در تو چه نقصان آید
گر زآنکه رسانیم زمانی بکمال؟ ۲
سر بر خط دیوان تو دارم همه سال ۱
گفتم بفلک در تو چه نقصان آید
گر زآنکه رسانیم زمانی بکمال؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۱ - خاک سر کوی آن بت مشکین خال
گوهر بعدی:شماره ۵۵۳ - کس لب بطرب بخنده نگشوده امسال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
