هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات خود را به گل تشبیه میکند که در عین خنده، گریهاش نهفته است. او از مرگ و زندگی سخن میگوید و خود را مانند گلی میداند که در میان همه پراکنده شده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'مرده بدمی و از دمی زنده چو گل' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۵۶۵ - ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
مرده بدمی و از دمی زنده چو گل ۱
خود را بهمه میان درافگنده چو گل
و اندر همه مجمعی پراگنده چو گل ۲
مرده بدمی و از دمی زنده چو گل ۱
خود را بهمه میان درافگنده چو گل
و اندر همه مجمعی پراگنده چو گل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۴ - ای دل همه جام عاشقی نوش چو گل
گوهر بعدی:شماره ۵۶۶ - وقتست که دل کند منوّر قندیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
