خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات خود را به گل تشبیه میکند که در عین خنده، گریهاش نهفته است. او از مرگ و زندگی سخن میگوید و خود را مانند گلی میداند که در میان همه پراکنده شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'مرده بدمی و از دمی زنده چو گل' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۵۶۵ - ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
مرده بدمی و از دمی زنده چو گل ۱
خود را بهمه میان درافگنده چو گل
و اندر همه مجمعی پراگنده چو گل ۲
مرده بدمی و از دمی زنده چو گل ۱
خود را بهمه میان درافگنده چو گل
و اندر همه مجمعی پراگنده چو گل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۴ - ای دل همه جام عاشقی نوش چو گل
گوهر بعدی:شماره ۵۶۶ - وقتست که دل کند منوّر قندیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
