هوش مصنوعی:
شاعر از شب میخواهد که طولانی باشد تا صبح نشود و لب بام دوباره نخندد. او احساس میکند که امشب مانند مرگی در دام افتادهاست و اگر صبح شود، مانند مرغی از دام رها خواهد شد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و غمگینانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۵۷۳ - ای شب بستان درازی از صبح بوام
ای شب بستان درازی از صبح بوام
مگذار که باز خندد امشب لب بام ۱
در عمر خود امشبم به دام آمد مرغ
گر صبح بخندد برمد مرغ از دام ۲
مگذار که باز خندد امشب لب بام ۱
در عمر خود امشبم به دام آمد مرغ
گر صبح بخندد برمد مرغ از دام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - از لعل تو پخته گشت هر کاری خام
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - لب باز مگیر یک زمان از لب جام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
