هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس غم و تنهایی خود میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که در گوشهای تنها میسوزد. او از این که در میان مردم کمتر مورد توجه قرار میگیرد، شکایت دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و تشبیههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و تنهایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۰۶ - آنشب که ز بر آتش غم سوزم
آنشب که ز بر آتش غم سوزم
خشک و تر خود چو شمع در هم سوزم ۱
تنها سوزم بگوشه یی در چو سپند
چون شمع میان مردمان کم سوزم ۲
خشک و تر خود چو شمع در هم سوزم ۱
تنها سوزم بگوشه یی در چو سپند
چون شمع میان مردمان کم سوزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۵ - در مدح ملک چو نظم موزون سازم
گوهر بعدی:شماره ۶۰۷ - گفتم ز فراق جاودان می ترسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
