هوش مصنوعی:
شاعر از گذرا بودن حضور عزیزان در زندگی مانند گلهای بهاری که با باد میروند، گلایه میکند. او خود را مانند بلبلی توصیف میکند که با التماس به دنبال معشوق میرود، در حالی که معشوق با بیاعتنایی و خنده از او دور میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷۳۷ - هر سال که تشریف دهی چون گل نو
هر سال که تشریف دهی چون گل نو
با باد بود برفتنت بسته گرو ۱
من لابه کنان چو بلبل اندر پی تو
تو خنده زنان گوش در اکنده ورو ۲
با باد بود برفتنت بسته گرو ۱
من لابه کنان چو بلبل اندر پی تو
تو خنده زنان گوش در اکنده ورو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳۶ - ای مقصد آمال در و درگه تو
گوهر بعدی:شماره ۷۳۸ - جامی که شراب ارغوانیست درو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
