هوش مصنوعی:
شاعر از غنچه و نرگس به عنوان نمادهای زیبایی و شادابی یاد میکند و با زبان شعر از آنها سوال میپرسد که چرا همیشه خندان و شاداب هستند.
رده سنی:
12+
این متن یک شعر کلاسیک فارسی است که از مفاهیم ساده و زیبایی طبیعت استفاده میکند. درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و هیچ محتوای نامناسبی ندارد.
شماره ۸۰۲ - ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
دل می دهدت که لب ز هم بر گیری؟ ۱
وی نرگس شوخ دیده بی چهرۀ او
چشم آب نگیردت که ساغر گیری؟ ۲
دل می دهدت که لب ز هم بر گیری؟ ۱
وی نرگس شوخ دیده بی چهرۀ او
چشم آب نگیردت که ساغر گیری؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۱ - هر لحظه به دیگر نظرم می نگری
گوهر بعدی:شماره ۸۰۳ - چشمت بکر شمه از سر طنازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
