هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از آزمودن فردی در جنگ سخن میگوید و او را به سپهر (آسمان) تشبیه میکند که فرو افتاده است. سپس اشاره میکند که شمشیر او مانند عورت (نشانهای از حرمت و پوشیدگی) است و هرگز نباید آن را در برابر کسی برهنه (بیپرده) کرد.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم نمادین و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «عورت» و «برهنه» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد و مناسبتر است برای سنین بالاتر که درک بهتری از مفاهیم ادبی و اخلاقی دارند.
شماره ۸۱۱ - درجنگ ترا بیازمودیم بسی
درجنگ ترا بیازمودیم بسی
همچون سپهرخودی فگنده ...سی ۱
شمشیر توعورتست پنداری،ازآن
هرگز نکنی برهنه درروی کسی ۲
همچون سپهرخودی فگنده ...سی ۱
شمشیر توعورتست پنداری،ازآن
هرگز نکنی برهنه درروی کسی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۰ - ما راست دلی که نیست خالی نفسی
گوهر بعدی:شماره ۸۱۲ - چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
