هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که خود را کمتر از سگِ آستانِ معشوق میپندارد و جز خاکِ درگاه او جایی برای خواب ندارد. همچنین اشاره میکند که اگر نام معشوق را بر چهرهاش با خون بنویسد، از ننگ آلوده نمیشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند خاکساری و خون ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۸۲۵ - خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
جز خاک درت خوابگهی داشتمی ۱
آلوده شود ز ننگم ار نی نامت
بر چهره بخون دیده بنگاشتمی ۲
جز خاک درت خوابگهی داشتمی ۱
آلوده شود ز ننگم ار نی نامت
بر چهره بخون دیده بنگاشتمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۴ - تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
گوهر بعدی:شماره ۸۲۶ - گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
