هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که اگر به یقین و روشنایی برسد، خود را به سوی آن جهان (معنوی) میاندازد. همچنین، اگر در آن جهان به ایمنی برسد، با آغوش باز به سوی مرگ میرود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی درباره مرگ و زندگی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
شماره ۸۲۸ - از نور یقین ار بمثل روشنمی
از نور یقین ار بمثل روشنمی
خود را بحیل در آن جهان افگنمی ۱
ور زانکه در آن جهان بجان ایمنی
حقا که سوی مرگ معلق زنمی ۲
خود را بحیل در آن جهان افگنمی ۱
ور زانکه در آن جهان بجان ایمنی
حقا که سوی مرگ معلق زنمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۷ - در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
گوهر بعدی:شماره ۸۲۹ - یار آمد دوش و کردمش مهمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
