شماره ۹ - ای خسروی که رایت جاه و جلال تو

ای خسروی که رایت جاه و جلال تو
سر بر محیط عالم علوی فراشته ست ۱

گردون مظلّه ای ست که در عرصه وجود
عصمت همیشه بر سر مُلکت بداشته ست ۲

از چهره زمانه فرو شوی گرد ظلم
ایزد تو را بر او نه به بازی گماشته ست ۳

شاها منم که خامه اقبال روز و شب
مدح تو بر صحیفه جانم نگاشته ست ۴

مگذار ضایعم که مرا دور روزگار
بر اعتماد جود تو ضایع گذاشته ست ۵