شماره ۱۰ - بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک

بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک
گلبن ملک ز تو تازه و تر بشکفته ست ۱

آستین کرمت بی غرض دنیاوی
صد ره از روی جهان گرد حوادث رفته ست ۲

این سعادت که تو را روی نموده ست هنوز
صد یکی نیست از آنها که قضا پذرفته ست ۳

سخنی هست مرا با تو نهان نتوان کرد
که ز رای تو خرد هیچ سخن ننهفته ست ۴

آمدم سوی درت تا کنم از صدق نثار
آن گهرها که به مدح تو ضمیرم سفته ست ۵

پرده دار از پس در گفت که او مست بخفت
زان سبب طبعم از آن لحظه هنوز آشفته ست ۶

تو که بیداری چون دولت هشیار و چو عقل
خفته و مست ندانم ز چه رویت گفته ست ۷

تو نیی مست که عقل من شیدا مست است
تو نیی خفته که بخت من مسکین خفته ست ۸