هوش مصنوعی:
این شعر در مدح و ستایش شخصی به نام صدرالدین است که با خرد و دانشش باعث شادی و حرکت فلک شده است. شاعر از وضعیت خود شکایت میکند و بیان میکند که با وجود لطف و توجه صدرالدین، هنوز مشکلاتش پابرجاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۱ - خدایگان صدور زمانه صدرالدّین
خدایگان صدور زمانه صدرالدّین
تویی که طلعت تو نوردیده خردست ۱
از آن به رقص درآید فلک در گوشش
صریر کلک تو همچون نوای باربدست ۲
به حضرت تو که پیوسته نیک باد تو را
نموده ام دو سه نوبت که حال من چه بد ست ۳
ز عیش تیره همی کردم این همه فریاد
نه زانک کسوت من اطلس است یا نمدست ۴
مرا اگر چه تو تشریف خاص فرمودی
هنوز موجب فریاد برقرار خودست ۵
تویی که طلعت تو نوردیده خردست ۱
از آن به رقص درآید فلک در گوشش
صریر کلک تو همچون نوای باربدست ۲
به حضرت تو که پیوسته نیک باد تو را
نموده ام دو سه نوبت که حال من چه بد ست ۳
ز عیش تیره همی کردم این همه فریاد
نه زانک کسوت من اطلس است یا نمدست ۴
مرا اگر چه تو تشریف خاص فرمودی
هنوز موجب فریاد برقرار خودست ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.