هوش مصنوعی: این شعر در مدح و ستایش شخصی به نام صدرالدین است که با خرد و دانشش باعث شادی و حرکت فلک شده است. شاعر از وضعیت خود شکایت می‌کند و بیان می‌کند که با وجود لطف و توجه صدرالدین، هنوز مشکلاتش پابرجاست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۱۱ - خدایگان صدور زمانه صدرالدّین

خدایگان صدور زمانه صدرالدّین
تویی که طلعت تو نوردیده خردست ۱

از آن به رقص درآید فلک در گوشش
صریر کلک تو همچون نوای باربدست ۲

به حضرت تو که پیوسته نیک باد تو را
نموده ام دو سه نوبت که حال من چه بد ست ۳

ز عیش تیره همی کردم این همه فریاد
نه زانک کسوت من اطلس است یا نمدست ۴

مرا اگر چه تو تشریف خاص فرمودی
هنوز موجب فریاد برقرار خودست ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.