شماره ۱۴ - خدایگان جهان شهریار روی زمین

خدایگان جهان شهریار روی زمین
تویی که رایت عزمت همیشه منصور است ۱

به زنده کردن ارواح نصرت و تایید
صدای نوبت تو همچو نوبت صور است ۲

به یاد بزم تو گردون صبوح کرد مگر
که صوت مرغان همچون نوای طنبوراست؟ ۳

تنگ شرابی مسکین بنفشه بین که بگاه
سرش فرو شد و نرگس هنوز مخمور است ۴

شنیده ام که زبانی به ذکر من بگشود
کسی که او به زبان جلال مذکور است ۵

درین شرف که مرا دست دادنتوان گفت
که سعی بخت و زمانه چگونه مشکور است ۶

ورای این ز سعادت مقام دیگر نیست
برون از آنک ز ادراک آدمی دور است ۷

مرا به دانش تنها زمانه حاسد بود
چنانکه در همه شهر این حدیث مشهور است ۸

کنون عنایت خسرو بدان اضافت شد
اگر حسد برد از من زمانه معذور است؟ ۹