شماره ۱۶ - پناه و قدوه شاهان عصر نصرت دین

پناه و قدوه شاهان عصر نصرت دین
تویی که خاک درت کیمیای فرهنگ است ۱

به گرد موکب قدرت نمی رسد گردون
که در میانه مسافت هزار فرسنگ است ۲

به ساعتی شکند رُمح تو طلسم عدو
به پیش معجز موسی چه جای نیرنگ است؟ ۳

ز بس خسیسی در پهلوی مخالف تو
گمان مبر که به جز خنجر تو را رنگ است ۴

تو آن شهی که ز بیم سنان سر تیزت
رخ سپهر چو روی سپر پر آژنگ است ۵

زمانه پای رکابت ندارد اندر جنگ
از آن عنان مرادت همیشه در جنگ است ۶

به حکم آنک من از خاک درگهت دورم
ز غصّه هر نفسم با زمانه صد جنگ است ۷

مجال عذر فراخ است ازین جهت لیکن
زبان نطق ندارم که وقت بس تنگ است ۸

حدیث لنگی اشتر به عذر می شاید
اگر به نکته نگیری که عذر هم لنگ است ۹

تو را بقای ابد باد در نکو نامی
که ملک و دین را از نام دشمنت ننگ است ۱۰