شماره ۳۳ - سر اکابر آفاق شمس دولت و دین

سر اکابر آفاق شمس دولت و دین
تویی که قدرت تو کوه را کمر گیرد ۱

سپاه حادثه را خوف تو به زخم سنان
چو بخت دشمنت از خواب بی خبر گیرد ۲

فلک بسان همایی ست پرگشاده مقیم
برانک بیضه ملکت به زیر پر گیرد ۳

ز لفظ بنده به سمع خدایگان برسان
چنانک لفظ تو باشد مگر که درگیرد ۴

که گر تو دست کرم بر سرم نخواهی داشت
سپهر سرزده زودم ز دست بر گیرد ۵