شماره ۵۷ - ای طلعت تو دیده جان را به جای نور

ای طلعت تو دیده جان را به جای نور
وی در صمیم دلها مهر تو جای گیر ۱

دیدار تو چو غره اقبال جان فزای
گفتار تو چو وعده معشوق دلپذیر ۲

لطف علاج توست که در موسم بهار
هر سال نوجوان شود از سر جهان پیر ۳

شاهیست همت تو که ننگ آمدش اگر
زیر چهار بالش ارکان نهد سریر ۴

دانند همگنان که نرفته ست یکزمان
شکر تو از زبانم و ذکر تو از ضمیر ۵

تو آفتاب فضلی و شاید که در جهان
چون ذره در شعاع تو ظاهر شود ظهیر ۶