هوش مصنوعی: این متن یک سروده عرفانی و اخلاقی است که در آن شاعر به تواضع، بندگی و نیک‌خواهی خود اشاره می‌کند. او خود را گدای سخن می‌داند و از خداوند می‌خواهد که عدالتش سیاهی‌های وجودش را زایل کند. شاعر با بیان احساسات عمیق خود، از گناهانش طلب بخشش می‌کند و بر بی‌گناهی خود در پیشگاه خداوند تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد.

شماره ۸۶ - خدایگانا معلوم رای روشن توست

خدایگانا معلوم رای روشن توست
خلوص بندگی و شرط نیک خواهی من ۱

نه آن کسم که مرا آن محل و مرتبه هست
که کار ملک نکو نگردد از تباهی من ۲

من آن گدای سخن پیشه ام که وقت مدیح
زنند خوش سخنان لاف پادشاهی من ۳

به جان مدح توام زنده و ز روی قیاس
سجلّ مدح تو را در خورد گواهی من ۴

چو شب سیاهم ز اندوه و چشم می دارم
که صبح عدل تو زایل کند سیاهی من ۵

روا مدار که عاجز شوند ماهی و مرغ
بر اشک گرم و دم سرد صبحگاهی من ۶

دهان به روزه و لب بر ثنای تو مپسند
ز دیده تر شده رخسارهای کاهی من ۷

مرا بخوان و گناهی مدان که معلومست
همه جهان را احوال بی گناهی من ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۵ - خداوندا تویی کز روی رفعت
گوهر بعدی:شماره ۸۷ - ای چرخ باد پیشه تواضع کنان چو خاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.