هوش مصنوعی: این متن یک نیایش و ستایش پرطنین از خداوند است که در آن شاعر به توصیف عظمت و عدالت الهی می‌پردازد. او از لطف و سخن خداوند سخن می‌گوید که جهان را به گلزاری تبدیل کرده است. همچنین، به دشمنان خداوند اشاره کرده و از حمایت الهی از بندگانش سخن می‌گوید. شاعر در پایان، ترس و احترام خود را از خداوند ابراز می‌دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۸۵ - خداوندا تویی کز روی رفعت

خداوندا تویی کز روی رفعت
سپهرت تخت زیبد،مِهر،گَژزَن ۱

گرفت از گلستان لطف و نطقت
همه روی زمین گلزار و گلشن ۲

جهان را آن عمارت داد عدلت
که از سهو و خطا معصوم شد ظن ۳

برای کارزار دشمن تو
که چرخش خصم باد و طبع دشمن ۴

گهی از غنچه سازد دهر پیکان
گهی در آب پوشد باد جوشن ۵

اگر من بنده محرومم ز صدرت
روا باشد که اهل آن نیم من ۶

ولیکن قصه تشریف شرط است
مرا بر رای اعلی عرضه کردن ۷

تنم پوشیده شد از خلعت شاه
که بادش در پناه حق دل و تن ۸

نمی گویم که تدبیر سرم چیست
همی ترسم که گویی در کس زن ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۴ - ای رسیده مواهب تو به من
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - خدایگانا معلوم رای روشن توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.