هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر با زبانی غزلگونه و با استفاده از تصاویر و استعارات زیبا، به توصیف و ستایش معشوق میپردازد. در این شعر، معشوق با عناصری مانند پروین، زهره، و خسرو اختران مقایسه شده و زیباییهای او با عباراتی مانند "گره زلف خود در ابروی تو" به تصویر کشیده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۹ - ای گسسته قلاده پروین
ای گسسته قلاده پروین
زهره از بهر عقد بازوی تو ۱
به نعیم وجود پر کرده
هفت کشور شکم به پهلوی تو ۲
نیست در نه خزانه افلاک
کسوتی کان رسد به زانوی تو ۳
دی مگر اندکی تغیر داشت
رای صافی و روی نیکوی تو ۴
خسرو اختران ندا می کرد
کای من و شش وشاق هندوی تو ۵
کو عروسان خلد تا بینند
گره زلف خود در ابروی تو ۶
زهره از بهر عقد بازوی تو ۱
به نعیم وجود پر کرده
هفت کشور شکم به پهلوی تو ۲
نیست در نه خزانه افلاک
کسوتی کان رسد به زانوی تو ۳
دی مگر اندکی تغیر داشت
رای صافی و روی نیکوی تو ۴
خسرو اختران ندا می کرد
کای من و شش وشاق هندوی تو ۵
کو عروسان خلد تا بینند
گره زلف خود در ابروی تو ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۸ - ندانستم که هرگز تا بدین جای
گوهر بعدی:شماره ۹۰ - زمانه داور کشور گشای نصرت دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
