شماره ۹۰ - زمانه داور کشور گشای نصرت دین

زمانه داور کشور گشای نصرت دین
ایا ضمیر تو از راز روزگار آگاه ۱

تویی که همتت از فرط کبریا نکند
مگر بچشم حقارت در آفتاب نگاه ۲

سنان رمح تو کابیست در هوا روشن
درآورد بدو چشم عدوت آب سیاه ۳

به نزد جود تو مرغ رسیلت است امل
به پیش عفو تو مقبول خدمت است گناه ۴

به شربتی که بدو رشک برد آب حیات
فزود قوت و صحت تو را و حشمت و جاه ۵

تو عمر خضر بیابی که می برویاند
ز سنگ چون قدم خضر سایه تو گیاه ۶

خدایگانا معلوم رای توست که من
ز دست حادثه دارم به حضرت تو پناه ۷

اگر به مصلحتی دور مانم از در تو
نه از ملامت خدمت بود معاذالله ۸

دعا و خدمت شاه است کار و پیشه من
به هیچ حال فتوری بدو نیابد راه ۹

چو بنگری به حقیقت تفاوتی نکند
حضور و غیبت من در دعا و مدحت شاه ۱۰

به تن ز خدمت اگر دور می شوم حالی
نشانده ام دل و جان معتکف درین درگاه ۱۱