شماره ۹۶ - ای ز آثار گرد موکب تو

ای ز آثار گرد موکب تو
غصه ها خورده مشک تاتاری ۱

رام کردی سپهر سرکش را
تا چنان شد که از نگونسازی ۲

می بلنگد ز بار من بنگر
که چه کاری بود بدین زاری ۳

من و فتراک دولتت زین پس
تا مرا با سپهر نگذاری ۴

ورنه آخر هم او برون نبرد
پس ازین لنگیی به رهواری ۵