هوش مصنوعی:
این متن یک شعر ستایشآمیز است که در آن شاعر به ستایش قدرت و حکومت یک حاکم میپردازد و از عشق و وفاداری خود به او سخن میگوید. همچنین، شاعر امیدوار است که حاکم به جوانان توجه کند و به آنها امید بدهد. در پایان، شاعر آرزوی طول عمر برای حاکم میکند و امیدوار است که روزی او را ببیند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات پیچیده و استعارههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۷ - خدایگان اکابر بهاء دولت دین
خدایگان اکابر بهاء دولت دین
تو را رسد به جهان سروری و سر داری ۱
من از هوای تو خو باز چون توانم کرد؟
که با حیات من آمیخته ست پنداری ۲
کلاه گوشه حکم تو از طریق نفاذ
ربوده از سر گردون کلاه جباری ۳
به دولت تو سزدگر امیدوار شوم
که شاید ار به جوانان امیدها داری ۴
نشاط کن غم مستی مخور که گاه طرب
اگر چه مست نمایی به عقل هوشیاری ۵
دوام عمر تو باشد که آخرش نبود
سزد که کار مرا آخری به دیداری ۶
تو را رسد به جهان سروری و سر داری ۱
من از هوای تو خو باز چون توانم کرد؟
که با حیات من آمیخته ست پنداری ۲
کلاه گوشه حکم تو از طریق نفاذ
ربوده از سر گردون کلاه جباری ۳
به دولت تو سزدگر امیدوار شوم
که شاید ار به جوانان امیدها داری ۴
نشاط کن غم مستی مخور که گاه طرب
اگر چه مست نمایی به عقل هوشیاری ۵
دوام عمر تو باشد که آخرش نبود
سزد که کار مرا آخری به دیداری ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - ای ز آثار گرد موکب تو
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - ای خرد در طلب غایت تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.