شماره ۱۰۴ - سر ملوک جهان شهریار روی زمین

سر ملوک جهان شهریار روی زمین
به دست و دل،حسد بحر و غیرت کانی ۱

از آن زمان که تو بر تخت ملک بنشستی
فریضه گشت که جز گرد ظلم ننشانی ۲

مدبران قضا هر زمان فرو خوانند
به گوش فکرت تو رازهای پنهانی ۳

اگر ز قصه من بنده بشنوی طرفی
ز کردگار بیابی ثواب دو جهانی ۴

مرا به مدت شش سال حرص علم و ادب
به خاکدان نشابور کرد زندانی ۵

به هر هنر که کسی نام برد در عالم
چنان شدم که نیابم به عهد خود ثانی ۶

کسی که منکر این ماجراست گو بنشین
به مجلس تو و بشنو دلیل برهانی ۷

ز دست فاقه کشیدم هزار شربت تلخ
که کس مرا ز عرق تر ندید پیشانی ۸

چه مایه خدمت شاهان که پشت پای زدم
بدان امید که در من سری بجنبانی ۹

از آن سپس به جناب تو التجا کردم
مگر که حق من از روزگار بستانی ۱۰

مرا ز بهر جوازی که خواستم صدره
روا بود که تو چندین به جان بگردانی ۱۱

رسالتی که ز انشای خود فرستادم
به مجلس تو در ابطال حکم طوفانی ۱۲

اگر در آن سخنت شُبهَت است و می خواهی
که از جریده ایام نیز بر خوانی ۱۳

مرا چنانک بود هم معیشتی باید
که بی غذا نتوان داشت روح حیوانی ۱۴