شماره ۱۰۷ - ای خسروی که درگه قدر تو را سپهر

ای خسروی که درگه قدر تو را سپهر
تا روز حشر مقصد اهل زمانه کرد ۱

غوغای فتنه دست به جایی که بر گشاد
حزم تو دفع آن به سر تازیانه کرد ۲

پرواز کرد گرد جهان طایر جلال
تا در پناه دولت تو آشیانه کرد ۳

در خون بدسگال تو حزم بهانه جوی
هر قصد بد که آن بتوان بی بهانه کرد ۴

چون طاق کبریای تو اقبال برکشید
از طاق آسمانش قضا آستانه کرد ۵