شماره ۲۴ - خوشم که ضعف چنان کرده روشناس مرا

خوشم که ضعف چنان کرده روشناس مرا
که چشم آینه مژگان کند قیاس مرا ۱

چو غنچه تا به گریبان نهفته در مژه‌ام
فتاده کار به نظاره در لباس مرا ۲

بنای عافیتم را بریز گو از هم
بود چه چشم ز گردون بداساس مرا؟ ۳

ز بدشگونی داغی که نیک خواهد شد
بود ز اختر بد بیشتر هراس مرا ۴

ز رحم بر سر ره سبز کرده گردونم
که جور پا نرساند به زخم داس مرا ۵

کمر که بسته به تاراج آشیانه جغد؟
درین خرابه کسی گو مدار پاس مرا ۶

قدی به کینه من راست کرده گویی یافت
زبون‌تر از همه گردون کج‌پلاس مرا ۷