هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد هجران و عشق شدید شاعر به معشوق است. شاعر از رنج فراق و زخمهای عشق میگوید و معشوق را منبع نور و روشنایی زندگی خود میداند. همچنین، از تأثیر عمیق معشوق بر روح و جان خود سخن میگوید و عشق را با عناصری مانند آتش و شمع توصیف میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی فاخر، درک شعر را برای سنین پایینتر دشوار میسازد.
شماره ۴۲ - بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا
بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا
که روز هجر تو باشد شب رحیل مرا ۱
ز ناوکت به دلم زخم دیگران به شد
پر خدنگ تو شد بال جبرئیل مرا ۲
دلیل سوختنم روشن است بی دعوی
چو شمع کی رگ گردن بود دلیل مرا؟ ۳
خوش است هرچه به لعل تو نسبتی دارد
لب تو ساخته محتاج سلسبیل مرا ۴
خلاف طبع ز معشوق هم خلد در طبع
ز مهر شعله فسرد آتش خلیل مرا ۵
که روز هجر تو باشد شب رحیل مرا ۱
ز ناوکت به دلم زخم دیگران به شد
پر خدنگ تو شد بال جبرئیل مرا ۲
دلیل سوختنم روشن است بی دعوی
چو شمع کی رگ گردن بود دلیل مرا؟ ۳
خوش است هرچه به لعل تو نسبتی دارد
لب تو ساخته محتاج سلسبیل مرا ۴
خلاف طبع ز معشوق هم خلد در طبع
ز مهر شعله فسرد آتش خلیل مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مرا
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - آه سحر نتیجه شرر میدهد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.