شماره ۹۰ - تا آفت غم لازمه طبع شراب است

تا آفت غم لازمه طبع شراب است
می بوی خوش و ساغر ما چشم خراب است ۱

چون نشکندم دل، که ز پوشیدن رویت
آن را که شکستی نرسد، طرف نقاب است ۲

کفرست تهی‌کاسگی باده‌پرستان
خالی چو شد از می قدحم، دیده پر آب است ۳

مرغی که برد نامه من ، صورت حالش
نقشی‌ست که بر پنجه پرخون عقاب است ۴

اسباب تماشای جمال تو نگنجد
در خانه چشمی که به اندازه خواب است ۵

در بحر غمت گشت فنا هرکه نفس زد
این شیوه درین ورطه نه مخصوص حباب‌ است ۶

قاصد چو برد نام تو سوزد دل ما را
پروانه ما از خبر شمع، کباب است ۷

نگرفت وطن در دل قدسی غم دنیا
این خانه نشد جغدنشین، گرچه خراب است ۸