شماره ۱۵۶ - جوش می‌ام چو خم به خروش آشنا نکرد

جوش می‌ام چو خم به خروش آشنا نکرد
صد شیشه‌ام چو توبه شکست و صدا نکرد ۱

خونگرمی زمانه ز من دست برنداشت
از رنگ و بو چو برگ گلم تا جدا نکرد ۲

خرسند از آشنایی ضعفم که هیچ‌گاه
گوش مرا به ناله من آشنا نکرد ۳

مخمور اگر فتد به قدح، عیب او مکن
نرگس مگر به دیده تو چشم وا نکرد؟ ۴

چون غنچه سر به جیب و گریبان پر از مژه
نظّاره در لباس، کسی همچو ما نکرد ۵

دستم پیاله‌گیرتر از شاخ نرگس است
درد خمار را به ازین کس دوا نکرد ۶

بر گوش کس نخورد فغانم ز بی‌کسی
تا بر نخورد همنفسی، نی صدا نکرد ۷

تنها، برابر همه خونابه می‌خورد
چون داغ لاله در دل پیمانه جا نکرد؟ ۸