هوش مصنوعی:
این شعر از هجران و فراق سخن میگوید و تأثیر عمیق آن بر جان و دل را به تصویر میکشد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند بلبل شوریده، نسیم، گل و خار، احساسات دردناک ناشی از جدایی و عشق ناکام را بیان میکند. همچنین، به موضوعاتی مانند صداقت، رنج عشق و حسادت اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و حسادت نیاز به درک بالاتری از هیجانات انسانی دارند.
شماره ۲۴۱ - دو روزه هجر تو با جان دوستان آن کرد
دو روزه هجر تو با جان دوستان آن کرد
که از هزار خزان، با بهار نتوان کرد ۱
ز آه بلبل شوریده دربدر گردید
نسیم اگرچه دل غنچه را پریشان کرد ۲
نسیم صدق و صفا را دم زلیخا داشت
که شد چو وقت دعا، روی دل به زندان کرد ۳
کجا ز ذوق گریباندریدنش خبرست؟
کسی که سوی چمن رفت و گل به دامان کرد ۴
چه سان شود مژهام آب دیده را مانع
که شعله را نتوان زیر خار پنهان کرد ۵
کسی که مانع قتلم شد از ترحم نیست
ترا ز کشتن من از حسد پشیمان کرد ۶
که از هزار خزان، با بهار نتوان کرد ۱
ز آه بلبل شوریده دربدر گردید
نسیم اگرچه دل غنچه را پریشان کرد ۲
نسیم صدق و صفا را دم زلیخا داشت
که شد چو وقت دعا، روی دل به زندان کرد ۳
کجا ز ذوق گریباندریدنش خبرست؟
کسی که سوی چمن رفت و گل به دامان کرد ۴
چه سان شود مژهام آب دیده را مانع
که شعله را نتوان زیر خار پنهان کرد ۵
کسی که مانع قتلم شد از ترحم نیست
ترا ز کشتن من از حسد پشیمان کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - هنوز از نالهای صد شعله در جان میتوانم زد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
