هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و شوق بیحد خود به معشوق سخن میگوید. او توصیف میکند که این عشق آنچنان بزرگ است که در ظرفیت دنیا نمیگنجد و از نور معشوق و تأثیر آن بر وجود خود میسراید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۲۵۴ - سوای تو در سینه هر خام نگنجد
سوای تو در سینه هر خام نگنجد
خوش باش که این باده به هر جام نگنجد ۱
شوقی که من از دیدن رخسار تو دیدم
در حوصله دیده ایام نگنجد ۲
از نور توام هر بن مو مطلع صبح است
در ملک تنم تیرگی شام نگنجد ۳
وصل تو کجا و من بیظرف که از شوق
در حوصلهام لذت پیغام نگنجد ۴
در سینه عشاق هوس راه ندارد
بت در حرم کعبه اسلام نگنجد ۵
قدسی نبود رنگ وفا در رخ خوبان
در دفتر خوبان ز وفا نام نگنجد ۶
خوش باش که این باده به هر جام نگنجد ۱
شوقی که من از دیدن رخسار تو دیدم
در حوصله دیده ایام نگنجد ۲
از نور توام هر بن مو مطلع صبح است
در ملک تنم تیرگی شام نگنجد ۳
وصل تو کجا و من بیظرف که از شوق
در حوصلهام لذت پیغام نگنجد ۴
در سینه عشاق هوس راه ندارد
بت در حرم کعبه اسلام نگنجد ۵
قدسی نبود رنگ وفا در رخ خوبان
در دفتر خوبان ز وفا نام نگنجد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - در طرب ز ازل بر من حزین بستند
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - کی به بزم عشق، هر لب پی به جام می برد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
