هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تجربیات عاشقانه و روحانی خود سخن می‌گوید، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند سرو، شمع، غنچه و باده. او از رنج‌ها و شکست‌های عشقی می‌گوید و در نهایت به تسلی و آرامش می‌رسد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها نیاز به دانش ادبی دارند.

شماره ۲۸۹ - به سرو سیم‌تنی راه برده‌ام که مپرس

به سرو سیم‌تنی راه برده‌ام که مپرس
به شمع انجمنی راه برده‌ام که مپرس ۱

ز نکته‌های دقیقم که بود در خاطر
به غنچه دهنی راه برده‌ام که مپرس ۲

ز تنگی دهن او حکایتی می‌رفت
به دقت سخنی راه برده‌ام که مپرس ۳

ز بس شکست دلم بر سر شکست آمد
به زلف پرشکنی راه برده‌ام که مپرس ۴

ز تازه‌رویی لطف قدیم پیر مغان
به باده کهنی راه برده‌ام که مپرس ۵

تو ای نسیم تسلی به غنچه باش که من
به چاک پیرهنی راه برده‌ام که مپرس ۶

چرا شکفته نباشد دلم، که چون قدسی
به گوشه چمنی راه برده‌ام که مپرس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - نگهت فتنه‌گر و عربده‌سازست هنوز
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - راست رو نیست بر آماج اثر، تیر نفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.