هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق عمیق و بیقراری شاعر به معشوق است. شاعر تأکید میکند که هیچچیز در جهان به پای معشوق نمیرسد و عشق به او تنها تسلیبخش دلهای بیقرار است. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند تجلی و عیسی دارد که بر جنبههای معنوی شعر میافزاید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۹۱ - در کوی تو فردوس تمنی نکند کس
در کوی تو فردوس تمنی نکند کس
با نور رخت، یاد تجلی نکند کس ۱
هرجا رسم، اظهار کنم بیکسی خویش
کز کشتنم اندیشه دعوی نکند کس ۲
بی دولت دیدار تو آرام محال است
گر دل به خیال تو تسلی نکند کس ۳
صحت بر ما خستهدلان راه ندارد
اینجا هوس شربت عیسی نکند کس ۴
نظاره غم از دل بیدرد چه جویی
بینش طمع از دیده اعمی نکند کس ۵
با نور رخت، یاد تجلی نکند کس ۱
هرجا رسم، اظهار کنم بیکسی خویش
کز کشتنم اندیشه دعوی نکند کس ۲
بی دولت دیدار تو آرام محال است
گر دل به خیال تو تسلی نکند کس ۳
صحت بر ما خستهدلان راه ندارد
اینجا هوس شربت عیسی نکند کس ۴
نظاره غم از دل بیدرد چه جویی
بینش طمع از دیده اعمی نکند کس ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - راست رو نیست بر آماج اثر، تیر نفس
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - شد تیره روز خلق، ز عارض نقاب کش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.