هوش مصنوعی:
این متن به توصیف زیبایی و تأثیر کلام و لب معشوق میپردازد. شاعر از معجزهآمیز بودن سخنان او، شیرینی بینظیر لبهایش، و تأثیر عمیق عشقش بر جان خود سخن میگوید. همچنین، هر جفایی از معشوق را با آغوش باز میپذیرد، زیرا لبهای او به شکوه و شکایت عادت ندارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل زیباییشناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۵ - مرده را زنده کند چون سخنآراست لبش
مرده را زنده کند چون سخنآراست لبش
غنچه گلشن اعجاز مسیحاست لبش ۱
سخن از لعل لبش دیر جدا میگردد
بس که آلوده به شیرینی جانهاست لبش ۲
غیرت عشق مرا بین، که چو دیدم رویش
کشت رشکم چو نهان جان ز دلم خواست لبش ۳
هر سخن کز لب دلدار برون میآید
شکرآلوده بود، بس که شکرخاست لبش ۴
هر جفا کز تو رسد بر دل قدسی، خوش باد
آشنا کی به حدیث گلهآراست لبش؟ ۵
غنچه گلشن اعجاز مسیحاست لبش ۱
سخن از لعل لبش دیر جدا میگردد
بس که آلوده به شیرینی جانهاست لبش ۲
غیرت عشق مرا بین، که چو دیدم رویش
کشت رشکم چو نهان جان ز دلم خواست لبش ۳
هر سخن کز لب دلدار برون میآید
شکرآلوده بود، بس که شکرخاست لبش ۴
هر جفا کز تو رسد بر دل قدسی، خوش باد
آشنا کی به حدیث گلهآراست لبش؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - غم کجا شد که به جان آمدم از شادی خویش
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - کرد آه من از اثر فراموش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
