هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی شدید به معشوق سخن میگوید. او با نگاهی به خود، هیچچیز جز معشوق در وجودش نمییابد و حتی از خود به خاطر غیرت عشق بیزار است. شاعر از این که نتوانسته به اندازهی کافی به معشوق نزدیک شود، ابراز ناراحتی میکند و در نهایت، از این که در آخرین نگاه، تمام آرزوهایش را در معشوق یافته، به خود میبالد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند غیرت عشقی و خودانتقادی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۷ - دیدم به چشم آینه بسیار سوی خویش
دیدم به چشم آینه بسیار سوی خویش
خالی نیافتم ز تو یک تار موی خویش ۱
با خویش هم ز غیرت عشق تو دشمنم
در عاشقی نمیرود آبم به جوی خویش ۲
خود را اگر به دوست نکردم غلط، چرا
در پیرهن چو غنچه ببالم به بوی خویش؟ ۳
نازم به چشم خود، که چو دیدار واپسین
در یک نظر نهفته همه آرزوی خویش ۴
خالی نیافتم ز تو یک تار موی خویش ۱
با خویش هم ز غیرت عشق تو دشمنم
در عاشقی نمیرود آبم به جوی خویش ۲
خود را اگر به دوست نکردم غلط، چرا
در پیرهن چو غنچه ببالم به بوی خویش؟ ۳
نازم به چشم خود، که چو دیدار واپسین
در یک نظر نهفته همه آرزوی خویش ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - کرد آه من از اثر فراموش
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - گیرم ز دل به بادیه غم، سراغ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
