هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق و رنجهای ناشی از آن میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی یاد میکند که هم میتواند زیبا و پرثمر باشد (مانند گل) و هم دردناک و سوزاننده (مانند آتش). او از مقایسههایی مانند موسی و آتش ایمن، گلخن و گلشن استفاده میکند تا دوگانگی عشق را نشان دهد. همچنین، شاعر به جنون عشق (مانند مجنون) و فداکاری در راه آن اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده مانند آتشپرستی، گلخن، و مجنون ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند «بوسه پیکان تیرش بر لب زخمم حرام» حسی از درد و رنج را منتقل میکنند که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۳۱۲ - عشق، هرکس را ز باغی کرده گل در دامنش
عشق، هرکس را ز باغی کرده گل در دامنش
ما و دود گلخن و موسی و نار ایمنش ۱
بر ملایک تهمت آتشپرستی بستهاند
بس که میگردند شب تا روز، گرد گلخنش ۲
گلخنی کش طعمه آتش نهال طوبی است
خار و خس بیهوده میگردند در پیرامنش ۳
خویش را در عشق او رسواتر از مجنون کنم
گر نباشد باعث رسواشدن، عشق منش ۴
بوسه پیکان تیرش بر لب زخمم حرام
در قیامت گر شود خونم وبال گردنش ۵
لذت آتشپرستی بر دل قدسی حرام
گر بود از گوشه گلخن، هوای گلشنش ۶
ما و دود گلخن و موسی و نار ایمنش ۱
بر ملایک تهمت آتشپرستی بستهاند
بس که میگردند شب تا روز، گرد گلخنش ۲
گلخنی کش طعمه آتش نهال طوبی است
خار و خس بیهوده میگردند در پیرامنش ۳
خویش را در عشق او رسواتر از مجنون کنم
گر نباشد باعث رسواشدن، عشق منش ۴
بوسه پیکان تیرش بر لب زخمم حرام
در قیامت گر شود خونم وبال گردنش ۵
لذت آتشپرستی بر دل قدسی حرام
گر بود از گوشه گلخن، هوای گلشنش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - دوش آمد ز سفر مژده که یار آمد پیش
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - سوزم همیشه از نفس آتشین خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
