هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر رنجهای عاشقانه و احساسات عمیق ناشی از عشق و غم است. شاعر از سوختن و گداختن در آتش عشق و غم سخن میگوید و به تصاویری مانند شمع، پروانه، و گل اشاره میکند تا عمق رنج و فداکاری خود را نشان دهد. همچنین، او به ناتوانی غم در برابر تب عشق و همچنین تهمتهای ناروا به عاشقان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۴۴ - شمعیم و تن ز اشک دمادم گداختیم
شمعیم و تن ز اشک دمادم گداختیم
داغیم و از تبسم مرهم گداختیم ۱
از بس که کردهایم به غم، خویش را غلط
غم ناتوان و ما ز تب غم گداختیم ۲
ای جان برو، چو عهد دلم تازه کرد غم
کز اختلاط ساخته هم، گداختیم ۳
در مهر شعله ز آتش پروانه سوختیم
در عشق گل ز غیرت شبنم گداختیم ۴
کس تهمت شفا ننهد بر مریض عشق
قدسی ز لاف عیسی مریم گداختیم ۵
داغیم و از تبسم مرهم گداختیم ۱
از بس که کردهایم به غم، خویش را غلط
غم ناتوان و ما ز تب غم گداختیم ۲
ای جان برو، چو عهد دلم تازه کرد غم
کز اختلاط ساخته هم، گداختیم ۳
در مهر شعله ز آتش پروانه سوختیم
در عشق گل ز غیرت شبنم گداختیم ۴
کس تهمت شفا ننهد بر مریض عشق
قدسی ز لاف عیسی مریم گداختیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۳ - چه حیرت، گر به چشم محرمانش در نمیآیم؟
گوهر بعدی:شماره ۳۴۵ - همه جانب قدم مرحلهپیما دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
