هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن سخن میگوید. او با اشاره به زمزمههای عاشقانه، آه سحرگاهی و نالههایش، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، از دوری از اهل ورع و نزدیکی به مینوشان صحبت میکند و خود را گرفتار عشق میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشان و برخی اصطلاحات خاص ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۴۷ - لبی از زمزمه عشق، خروشان دارم
لبی از زمزمه عشق، خروشان دارم
گرم آه سحرم، سینه جوشان دارم ۱
غرضم نغمه دردست چو بلبل به وصال
گل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم ۲
مایه گریه ز ریش دل و داغ جگرست
چشم ازان بر ره خونابهفروشان دارم ۳
صحبت اهل ورع، گرد ملال انگیزد
سر همدوشی میخانهبدوشان دارم ۴
من گرفتار گرفتاری عشقم قدسی
حلقه در گوش دل از حلقهبگوشان دارم ۵
گرم آه سحرم، سینه جوشان دارم ۱
غرضم نغمه دردست چو بلبل به وصال
گل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم ۲
مایه گریه ز ریش دل و داغ جگرست
چشم ازان بر ره خونابهفروشان دارم ۳
صحبت اهل ورع، گرد ملال انگیزد
سر همدوشی میخانهبدوشان دارم ۴
من گرفتار گرفتاری عشقم قدسی
حلقه در گوش دل از حلقهبگوشان دارم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - ما چشم سیه بر شجر طور نداریم
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
