شماره ۳۶۳ - اگر نه صید کسی گشته مرغ نامه‌برم

اگر نه صید کسی گشته مرغ نامه‌برم
چرا به خدمت یاران نمی‌رسد خبرم؟ ۱

به شوق تا به سر تربتش نمی‌رفتم
نمی‌نمود وصیت به عشق اگر پدرم ۲

گشوده‌ام به هم آغوشی قفس، آغوش
گشاده از پی پرواز نیست بال و پرم ۳

ازین که رفته به گل پای من در آن سر کو
چه منت است ز دل، شرمسار چشم ترم ۴

نیم ز حال شب آگاه، اینقدر دانم
که مغز من شده خالی ز ناله سحرم ۵

بر آستان توام خانه داد بخت بلند
درین مقام ندانم فرشته یا بشرم ۶

نماند یک سر مویم تهی ز داغ جنون
هنوز تا سر زلفت چه آورد به سرم ۷

خوش آمدی، سر این بی‌تکلفی گردم!
که امشب از در یاری درآمدی ز درم ۸

به شوربختی خود زار نالم ای ناصح
چه احتیاج نمک بر جراحت جگرم ۹

قضا تهیه روزی نکرده بود هنوز
که شد ز تیر تو، پبکان وظیفه جگرم ۱۰

نیم چو مهر پریشان‌نظر، نمی‌دانم
چو نور مهر، چرا کوبه‌کو و دربه‌درم؟ ۱۱

سرم چو بید مولّه خم از تواضع نیست
به پیش، خجلت بی‌میوگی فکنده سرم ۱۲