شماره ۳۷۴ - من صید زخم‌خورده از پا فتاده‌ام

من صید زخم‌خورده از پا فتاده‌ام
رحمی، که بر سپردن جان، دل نهاده‌ام ۱

اظهار دوستی زبانی کند چو خصم
باور کنم محبتش، از بس که ساده‌ام ۲

از یمن عشق، دیدن رویم مبارک است
چون آفتاب، با همه کس رو گشاده‌ام ۳

ساقی، دلم مقید دام کدورت است
بستان ز چنگ غصه به یک جام باده‌ام ۴

هرگز اراده‌ای نکنم آرزو، مباد
مردم گمان برند که صاحب اراده‌ام ۵

ایمان به عشق دارم و گویم حدیث عقل
در باطنم سوار و به ظاهر پیاده‌ام ۶

قدسی نظر به خواری ظاهر مکن، که من
داغم، ولیک در بغل لاله زاده‌ام ۷