هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و رنجهای عشق است. شاعر از امیدها و آرزوهای خود، درد هجران، و اشتیاق به وصال سخن میگوید و از تلاش برای پنهان کردن عشق و سپس افشای آن یاد میکند. تصاویر شعری مانند غنچه، لاله، و صحرا به زیبایی احساسات را به تصویر میکشند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و هجران نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۰۲ - ..............................
..............................
..............................ا میکشم ۱
او فراهم میکشد چو غنچه جیب از روی ناز
من به صد امید، دامان تمنا میکشم ۲
وصل را زان دوست میدارم که هجران در پی است
از برای دیده آن خاری که از پا میکشم ۳
در چمن چون غنچه تا کی میتوان دلتنگ زیست؟
خویش را چون لاله بر دامان صحرا میکشم ۴
عشقت از غیرت ز خود میداشتم پنهان، کنون
اندک اندک از زبان خویشتن وا میکشم ۵
قدسی از آسیب سوز سینه و سیلاب اشک
رخت خود را گه به آتش، گه به دریا میکشم ۶
..............................ا میکشم ۱
او فراهم میکشد چو غنچه جیب از روی ناز
من به صد امید، دامان تمنا میکشم ۲
وصل را زان دوست میدارم که هجران در پی است
از برای دیده آن خاری که از پا میکشم ۳
در چمن چون غنچه تا کی میتوان دلتنگ زیست؟
خویش را چون لاله بر دامان صحرا میکشم ۴
عشقت از غیرت ز خود میداشتم پنهان، کنون
اندک اندک از زبان خویشتن وا میکشم ۵
قدسی از آسیب سوز سینه و سیلاب اشک
رخت خود را گه به آتش، گه به دریا میکشم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۱ - در خون دل از دیده خونبار نشستیم
گوهر بعدی:شماره ۴۰۳ - در میان بیخودی، آرامش دل یافتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.