هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناامیدی، عشق از دست رفته و آرزوهای بربادرفته است. شاعر از تصاویری مانند ماه، شمع، باد خزان و گلشن امید استفاده میکند تا احساسات خود را به تصویر بکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۴۱۹ - خموش میکند دلیر تماشای ماه من
خموش میکند دلیر تماشای ماه من
من بعد، چشم آینه و دود آه من ۱
تا چشم باز میکنم، از پیش رفتهای
چون شمع، کاش بر مژه بودی نگاه من ۲
کوتاه بهترست شب ناامیدیام
مگشا گره ز طره بخت سیاه من ۳
در دیدهام ز روی تو آتش فتادهاست
روشن شود چراغ ز تاب نگاه من ۴
نارسته زرد بود مرا سبزه امید
رنگی نبرده باد خزان از گیاه من ۵
قدسی، نسیم باغچه ناامیدیام
بر گلشن امید، نیفتاده راه من ۶
من بعد، چشم آینه و دود آه من ۱
تا چشم باز میکنم، از پیش رفتهای
چون شمع، کاش بر مژه بودی نگاه من ۲
کوتاه بهترست شب ناامیدیام
مگشا گره ز طره بخت سیاه من ۳
در دیدهام ز روی تو آتش فتادهاست
روشن شود چراغ ز تاب نگاه من ۴
نارسته زرد بود مرا سبزه امید
رنگی نبرده باد خزان از گیاه من ۵
قدسی، نسیم باغچه ناامیدیام
بر گلشن امید، نیفتاده راه من ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۸ - چرخ چون کشتی رود بر روی آب از چشم من
گوهر بعدی:شماره ۴۲۰ - من نمیگویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
