شماره ۴۲۴ - فتنه‌ای هر لحظه برمی‌خیزد از مژگان تو

فتنه‌ای هر لحظه برمی‌خیزد از مژگان تو
آسمان از فتنه معزول است در دوران تو ۱

من که می‌گردم ز دور، آسوده نگذارد مرا
حال چشمت چیست یا رب پهلوی مژگان تو ۲

کی گرفتار غمت فارغ بود، در خاک هم
بگسلد پیوند جان و نگسلد پیمان تو ۳

دست من باد از گریبان پاره کردن بی‌نصیب
گر شود کوته به صد شمشیر از دامان تو ۴

بی تو شبها سیر دلهای پریشان می‌کند
جز خیالت کس ندارد طاقت حرمان تو ۵

چون نسوزد استخوان من، که خون افتاده است
در میان دیده و دل بر سر پیکان تو ۶

رشک بر نظّاره میزان برم در کار عشق
این که یک چشمش بود محو و دگر حیران تو ۷