هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد دل و غم‌های درونی خود می‌گوید و از کینه‌های مردم و نگرانی‌هایش سخن می‌راند. او عشق را تنها پناهگاه خود می‌داند و زاهد را به ننگ دین متهم می‌کند. همچنین، از زیبایی‌های طبیعت و عشق به معشوق سخن می‌گوید و خود را مانند پروانه‌ای می‌داند که به آتش عشق افتاده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند کینه‌های مردم و نقد زاهد نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.

شماره ۴۲۸ - در سینه دل غمین فتاده

در سینه دل غمین فتاده
خود گو چه کنم، چنین فتاده ۱

از کینه خلق، در هراسم
زان چین که بر آستین فتاده ۲

جز عشق بتان که گیردش دست؟
زاهد که به ننگ دین فتاده ۳

بر گرد لبت بنفشه شد سبز؟
یا مور در انگبین فتاده ۴

در کوی تو آفتاب از شوق
غش کرده و بر زمین فتاده ۵

از دولت عشق، سینه من
چون کوی تو دلنشین فتاده ۶

پروانه طبیعت است قدسی
تا بر دل آتشین فتاده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲۷ - خوی تو در جفا شکسته
گوهر بعدی:شماره ۴۲۹ - عاشقی، بر بستر آسودگی پهلو منه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.