هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و متناقضی مانند شادی، رسوایی، غم، و عشق سخن میگوید. شاعر از دل خود به خاطر رسوا کردنش شکرگزاری میکند، از غم به خاطر رنجهایش شکایت دارد، و از عشق و هجران یار مینالد. همچنین، ابیاتی به آیندگان و روزگار اشاره دارد و از سرنوشت مشابه آنان با خود میترسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات به مفاهیمی مانند رسوایی و رنج اشاره دارند که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۴۳۰ - شاد باش ای دل که خود را خوب رسوا کردهای
شاد باش ای دل که خود را خوب رسوا کردهای
چون نکونامی بلایی را ز سر وا کردهای ۱
هرکه را بینم کشش سوی تو دارد خاطرش
آفتابی، در دل هر ذرهای جا کردی ۲
شکر احسان تو چون آرم به جا ای غم، که تو
خون دل عمری برای من مهیا کردهای ۳
دست در دامان هجر یار داری ای اجل
خوش مددکاری برای خویش پیدا کردهای ۴
وای بر آیندگان روزگار ای آسمان
گر کنی با دیگران هم نچه با ما کردهای ۵
در غمش لاف صبوری میزنی ای دل، برو
دیدهام خود را و ما را هر دو رسوا کردهای ۶
چون نکونامی بلایی را ز سر وا کردهای ۱
هرکه را بینم کشش سوی تو دارد خاطرش
آفتابی، در دل هر ذرهای جا کردی ۲
شکر احسان تو چون آرم به جا ای غم، که تو
خون دل عمری برای من مهیا کردهای ۳
دست در دامان هجر یار داری ای اجل
خوش مددکاری برای خویش پیدا کردهای ۴
وای بر آیندگان روزگار ای آسمان
گر کنی با دیگران هم نچه با ما کردهای ۵
در غمش لاف صبوری میزنی ای دل، برو
دیدهام خود را و ما را هر دو رسوا کردهای ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۹ - عاشقی، بر بستر آسودگی پهلو منه
گوهر بعدی:شماره ۴۳۱ - از تو دلها همه ناشاد و تو هم شاد نهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
