هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. با اشاره به داستانهای عاشقانهی معروف مانند لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین، شاعر درد و سوزش عشق را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و اشاره به رنجهای عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۱ - بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
لیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است ۱
پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوز
نعل محبت از پی گلگون در آتش است ۲
لیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است ۱
پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوز
نعل محبت از پی گلگون در آتش است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - باز دل پایبند دام کسیست
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
